تصور می کنم ذهن هر آدمی دنیای پیچیده ای است .پیچیده تر از تمام علوم،از مقوله نجوم و کهکشان ،وحتی از سیاهچاله هم پیچیده تراست. دنیایی پر از چیزهای تازه ودستنخورده ، نظرات عجیب وغریب حرف ها وادا های بامزه و کلی آرزو. همیشه دلم می خواسته با آدمهای متفاوت دوست شوم و هی چیزهای عجیب کشف کنم. اما کوچکتر که بودم بلد نبودم وخجالت می کشیدم وحالا که بزرگتر شدم همه آدمها مثل هم شده اند، تکراری وقابل پیش بینی. ومن لذت این کشف را از دست داده ام.
این شدکه آمدم اینجا
شاید بتوانم چیزهایی که گم کرده ام، پیدا کنم. آدمهای رنگ ووارنگ وعجیب و…شایدخودِخیالپردازام را.





سپتامبر 25, 2008 در 11:51 ب.ظ. |
مبارک است سایمون